وزوز مزمن

وزوز چیست؟

وزوز یکی از شکایات رایج در میان مردم است

و میتوان گفت که خود یک بیماری نیست بلکه نشانه ای از اختلال در سیستم شنوایی است.

آمار حاکی از آن است که از هر۵ نفر ۱ نفر مبتلا به وزوز می باشد.

علت وزوز می تواند ناشناخته یا بر مبنای وجود یک بیماری باشد.

اگر وزوز همراه کم شنوایی باشد فرکانس آن منطبق بر همان فرکانسی است که بیشترین میزان افت را دارد،

یا ممکن است یک اکتاو  پایین تر باشد.

در مواردی که شدت وزوز زیاد است،

پردازش های سیستم عصبی مرکزی باعث میشود که در پاسخ به محرک اغراق دیده شود.

مثل توجه زیاد به وزوز که در نوع خودش باعث عصبانیت و بی خوابی می شود،

همچنین مکانیسم های پردازش نوروفیزیولوژیک و سایکوفیزیولوژیک مرکزی قادر به افزایش پاسخ و توجه به وزوز در فرد میشود

بعد از آسیب به حلزون دیده شده است که در مسیر شنوایی مرکزی، rate شلیک عصبی، همزمانی عصبی، نقشه تونوتوپیک تغییراتی بوجود می آید،

که موارد گفته شده نه تنها در افراد مبتلا به وزوز وجود دارند بلکه در لوب های پریتال و فرونتال و منطقه لیمبیک هم سلسله تغییراتی رخ میدهد.

وزوز مزمن اغلب همراه با اختلالات دیگر است که میتوانند قبل وزوز یا همراه وزوز وجود داشته باشند.

یکی از این مشکلات، اختلالات روحی روانی است که میتوان اضطراب، افسردگی، بی خوابی را نام برد.

از طرف دیگر افسردگی و سایر بیماری های روحی روانی یک ریسک فاکتور برای درک وزوز محسوب میشوند، زیرا خود یک عامل افزایش توجه به حساب می آید.

در سال ۱۹۹۸ ̨ Biesinger و همکارانش قریب به ۶۰ راه درمانی متفاوت برای درمان وزوز ناشناخته گزارش کردند که در اینجا به مرور چندین رویکرد می پردازیم.

مشاوره (  tinnitus counselling) :

برای درمان وزوز ناشناخته اغلب مشاوره بسیار توصیه میگردد،

تاثیر مشاوره همراه با سایر روش های درمانی دیگر مثل cognitive behavioural therapy اثبات و گزارش شده است.

(acoustic therapy measures) صدا درمانی:

روش های درمانی شنیداری خود شامل طیفی میشوند که از جمله موارد زیر میتوان به:

صدا درمانی یا تمرکز کردن و متمایز کردن طی مواجهه با نویز با / بدون وسایل کمک شنوایی اشاره کرد،

که ممکن است در موارد مبتلا به کم شنوایی محیطی بارز یا کم شنوایی مرکزی موثرتر باشد.

یکی از رویکردهای پیشنهاد شده ی دیگر آموزش تمایز شنوایی(auditory discrimination training) می باشد،

که بیمار بر اساس تمایز فرکانسی تمریناتی را انجام میدهد.

Olze و همکارانش(۲۰۱۰) گزارش هایی در ارتباط با تاثیرات وسایل کمک شنوایی مرسوم و قابل کاشت در کاهش رنجش بیمار منتشر کردند.

در مورد وسایل کمک شنوایی مرسوم میتوان اظهار داشت که برخلاف تاثیر خوب آن ها بر افراد از لحاظ میزان اثر در افراد دارای وزوز ضعیف یا متوسط محسوب میشوند.

یافته ها نشان میدهند که استفاده ی تنها از سمعک برای درمان وزوز موثر واقع نمیشود.

Cervical Spine Therapy:

طبق تحقیقات انجام شده در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ وقتی وزوز با حرکات سر یا گردن آغاز میشود، فیزیوتراپی در قسمت سر و گردن میتواند موثر واقع شود.

دارو درمانی در وزوز مزمن:

تا به امروز داروی موثری برای وزوز مزمن شناخته نشده است.

یک سری داروهایی که وجود دارند عبارتند از :

Gingo biloba : یافته ها بر اساس تحقیقات انجام شده(۲۰۱۲) روی ۶۰۰۰ فرد مبتلا به وزوز حاکی از آن است که تاثیر قابل توجهی رخ نداده است

چه بسا اثرات جانبی مثل گیجی، واکنش های آلرژیک، ناراحتی معده و افزایش احتمال خونریزی را به همراه دارد.

steroids: یکی از داروهایی که در این دسته قرار میگیرد، کارتیکو استروئیدها هستند

که از طریق تزریق گوش میانی اثراتشان بررسی میشود.

تحقیقات(۲۰۰۵-۲۰۰۹-۲۰۱۳) انجام شده در طی تزریق کارتیکو استروئید، دگزامتازون/متیل پریدنیزولون(methyl prednisolone) تاثیر قابل توجهی ذکر نشده است.

Glutamate antagonists : آنتاگونیست گلوتامات در مطالعات بالینی بر روی افراد مبتلا به وزوز مزمن آزمایش شده است(  acomprosate/ memantine/ neramexan / caroverine).

مطالعه ای که روی ۳۱۶ نفر(۲۰۱۲) مبتلا به وزوز انجام شده است نشان میدهد که هیچ کدام از ۴ آنتاگونیست به طور قابل توجهی موثر واقع نشدند.

Other drogs : از جمله داروهای آزمایش شده در تحقیقات بر روی افراد میتوان داروهای ضد افسردگی، ملاتونین، پرامیکزول، سرتالین، نورتریپتیلین،گاباپنتین، باکلوفن، روی، نیکوتینامید و … را نام برد.

 (Cognitive behavioural therapy(CBT:

روش CBT در یک سری تحقیقات انجام شده از سال ۲۰۱۶-۲۰۰۸ روی افرادی که وزوز مزمن داشتند انجام شد.

در این رویکرد به افراد آموزش داده میشد که به صدای وزوز گوششان کمتر توجه کنند

و در مرحله ی بعد وزوز و عواقب آن نسبت به قبل، دوباره ارزیابی میشود.

بعد از جمع آوری تمام نتایج این تحقیقات میتوان به این نتیجه رسید که CBT نسبت به موارد ذکر شده ی قبل تاثیر بیشتری دارد.

Electromagnetic procedures:

یکی از راه های درمانی وزوز̨ تحریک الکترومغناطیسی می باشد.

تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال به صورت تکرار شونده روی لوب تمپورال یا اطراف لوب پریتال انجام میشود،

که طبق تحقیق انجام شده در سال ۲۰۱۲   افراد تاثیر بیشتری در کاهش وزوزشان گزارش کردند.

Active music therapy:

موسیقی درمانی به صورت فعال تحت نظر فرد متخصص به مدت ۱۰ جلسه ی ۵۰ دقیقه ای صورت میگیرد.

بعد از سپری کردن این دوره طبق یک سری پرسشنامه های مرتبط با کیفیت زندگی و کاهش شدت وزوز امتیازات افراد محاسبه میشود

که در این رویکرد طبق تحقیق انجام شده توسط Argstatter در سال ۲۰۱۴ به میزان ۶۶%  بهبود گزارش شده است.

Acoustic Neuromodulation:

از این رویکرد برای حذف همزمانی پاتولوژیکال فعالیت عصبی مرکزی که ممکن است در تولید وزوز نقش داشته باشد، استفاده میشود.

۶۳ نفر شرکت کننده در تحقیق انجام شده در سال ۲۰۱۶  بهبودی قابل توجهی ذکر کرده اند.

نتیجه گیری:

در آخر میتوان بیان داشت که راه مشخص و قطعی برای درمان وزوز مزمن شناخته نشده است

و هر رویکردی برای هر فرد منحصر به فرد و خاص است.

به طور کلی همه ی ما میدانیم که در این زمینه بسیار جای پیشرفت و تحقیق وجود دارد.

از بین موارد گفته شده میتوان خاطر نشان کرد که از لحاظ حذف اضطراب،  افسردگی و بهتر شدن ، کیفیت زندگی روش CBT به همراه مشاوره بهترین رویکرد به حساب می آید،

حتی اگر در میزان صدای درک شده تغییری حاصل نشود؛ فرد مبتلا به صدا خو میگیرد و سعی میکند با آن کنار بیاید.

لازم به ذکر است هر کدام از روش ها منحصر به فرد هستند

و ممکن است روی یک فرد تاثیر دیده شود، در حالیکه برای فرد دیگر مناسب نباشد.

در کنار هر یک از رویکردها با تشخیص و صلاحدید پزشک مربوطه از دارودرمانی هم میتوان استفاده کرد.

 

732