علایم پیرگوشی

علایم پیرگوشی/ چگونه متوجه شویم که دچار پیر گوشی شده ایم ؟

در این مقاله قصد داریم درباره ی علایم پیرگوشی صحبت کنیم

علایمی که شما از مجموع ان ها متوجه پیرگوشیتان میشوید شامل موارد زیر است :

۱- اگر در شنیدن و درک کردن صدای تلویزیون و رادیو دچار مشکل میشوید یا هنگام  صحبت کردن با تلفن متوجه حرف ها نمیشوید

۲- اگر در هنگام مکالمه با افراد مختلف دچار مشکل شده و مجبور به ترک مکالمه میشوید

۳- وقتی که دیگران صحبت میکنند شما گمان میکنید که آن ها در حال زمزمه کردن هستند

۴- اگر در حین گفت و گو به طور مکرر از طرف مقابل میخواهید که حرف را تکرار کند یا کمی بلند تر آن را بازگوکند

۵- اگر اطرافیان شما به شما خاطر نشان میکنند که در شنیدن دچار مشکل هستید

اگر از علایم پیرگوشی حداقل ۲ مورد در مورد شما صدق می کند،

در این صورت بهتر است که به کلینیک های ادیولوژی مراجعه کرده و از شنوایی شناس (ادیولوژیست) بخواهید که تست های مربوطه را برای سنجش شنوایی شما انجام دهد.

در پیرگوشی معمولا افراد در محیط های شلوغ قادر به درک گفتار نیستند و یا گفتار افراد را بصورت همهمه میشنوند و قادر به تفکیک آن نیستند و معمولا به این علت که صدای خود را از حد عادی کمتر میشنوند ، بلند صحبت میکنند.

همچنین در بعضی موارد پیرگوشی همراه با وزوز یا زنگ گوش هم میباشد که میتواند انواع مختلفی داشته باشد.

خاطره ای شنیدنی از پیرگوشی

آقاجانمو یادمه ! گیله مرد دوس داشتنی بود از اونایی که همیشه سر زنده و شاداب جوابتو میدادن و نقل میگفتن.

اقاجان سواد خوندن نوشتن نداشت البته چرا سواد قرانی داشت

و قران میخوند صوتشم قشنگ بود اما به قول ما امروزیا سواد آکادمیک نداشت .

اقا جان ۹۰ سالش بود که فوت کرد.

ایکاش اون موقع اطلاعاتم بیشتر بود وقتی که براش سمعک تجویز کردن مجبورش میکردم که سمعک استفاده کنه

آقاجان وقتی شنواییش کم شد به مرور ارتباطشم با بقیه کم شد.

وقتی باهاش حرف میزدی اگه اروم میگفتی نمیشنید اگه هم داد میزدی کفری میشد که چرا داد میزنی

پسر جان زمان ما یه حرمتی بود شما که این چیزا رو متوجه نمیشین.

خلاصه که اقاجان اون موقع ها میگفت سمعک یه چیز اضافیه شاید برای خودش بد میدونست

یادمه اقاجان دندون مصنوعی میزد که غذا بخوره

اما برا شنیدن خودش اونقدری ارزش قایل نمیشد که سمعک تهیه کنه .

آقاجان سواد نداشت.

تلویزیون هم بعد یه مدت دیگه تماشا نمیکرد.

ارتباطش با بقیه از طریق تعامل و حرف زدن بود اما وقتی که نمیشنید تعاملش هم قطع شد.

دیگه کم کم حرف کمتر میزد و کمتر تو بحثا شرکت میکرد.

اون موقع نمیدونستم ولی آقاجان شاید اگه از سمعک اسفاده میکرد دیرتر الزایمر میگرفت شاید هم اصلا نمیگرفت

توصیه بسیار مهم:

سمعک فقط برای این نیست که شما بشنوید برای اینه که اون قسمت از مغزتون فعال بمونه

برای اینه که هنوز هم تو مکالمات حرف بزنید و تعامل کنید برای اینه که تو سالمندی کمتر گوشه گیر بشین و کمتر یا دیرتر به بیماری هایی مثل الزلیمر یا افسردگی مبتلا بشید

پس توصیه های شنوایی شناستان رو جدی بگیرید.

17