سمعک دیجیتال

پارگی یا پرفوراسیون پرده گوش

پارگی پرده گوش به طور معمول جدی نمی باشد که اغلب پس از یک مدت ترمیم می شود و بهبود می یابد و هیچ گونه عوارضی ندارد.

عوارضی که گاهی اوقات ممکن است رخ دهد از دست دادن قدرت شنوایی و ایجاد عفونت در گوش میانی می باشد.

پرفوراسیون پرده تمپان ، پدیده شایعی است که معمولاً بر اثر عفونت ، قرار دادن (VT (ventilation tube و یا ضربه اتفاق می افتد.

سوراخ هر چه بزرگتر شود می تواند تاثیراتی بیشتری داشته باشد

همچنین اگر علاوه بر ان سه استخوان کوچک متصل به پرده گوش هم آسیب ببیند سبب از دست دادن شنوایی شدیدتر می شود.

پرده گوش پرفوره باعث ایجاد کم شنوایی انتقالی می گردد که میزان این نوع کاهش شنوایی بیش از ۵۰dB گزارش نشده است.

پرده تمپان از حفره گوش میانی در برابر عفونت جلوگیری می کند

و دریچه گرد را از برخورد مستقیم امواج صوتی محافظت می کند و در نتیجه موج صوتی دریچه گرد و دریچه بیضی را همزمان تحت تاثیر قرار نمی دهد.

طبق مطالعات صورت گرفته پارگی های خلفی بدتر از پارگی های قدامی هستند زیرا دریچه گرد را مستقیماً در معرض امواج صوتی قرار می دهند.

میزان کم شنوایی ایجاد شده بر اثر پرفوراسیون به محل پارگی بستگی ندارد.

پرفوراسیون هایی که در نزدیکی محل اتصال دسته استخوانچه چکشی قرار دارند ، نسبت به پرفوراسیون هایی با همان اندازه در محلی دیگر اثرات شدیدتری ایجاد می کنند.

کم شنوایی ایجاد شده براثر پرفوراسیون پرده تمپان در فرکانس های پایین بیشتر است و با افزایش فرکانس ، این میزان کاهش می یابد.

پرفوراسیون های بزرگتر باعث ایجاد افت شنوایی بیشتری می شود که از طریق کاهش فشار محرکه ی وارد بر TM بر همه فرکانس ها تاثیر می گذارد.

راه درمان پارگی پرده گوش چه می باشد؟

در اکثر موارد به درمان نیازی نمی باشد:

سوراخ پرده گوش معمولا بعد از ۶ الی ۸ هفته بهبود می یابد

پرده گوش یک ساختار پوست مانند می باشد که مانند پوست بعد از یک مدتی ترمیم می شود در بعضی موارد پزشک در اثر مشاهده عفونت در گوش میانی انتی بیوتیک تجویز می کند تا به طور کامل بهبود یابد.

در اکثر موارد بهتر می باشد که از وارد شدن اب به درون گوش جلوگیری کنید.

همچنین گاهی پزشک شما می گوید از گوش پاک کن پنبه ای یا موارد مشابه استفاده نکنید تا اسیبی به گوش شما نرسد.

ممکن است حتی در بعضی موارد پزشک توصیه کند شنا هم نکنید تا کاملا پرده گوش بهبود یابد.

منابع :

۱٫ http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0165587611000176

۲٫ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4451548/

277