دستگاه شنوایی انسان از نظر آناتومیک به سه قسمت اصلی : گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی تقسیم بندی می شود .

گوش خارجی و گوش میانی وظیفه ی انتقال اصوات محیطی را به گوش داخلی بر عهده دارند .آسیب فیزیکی یا فیزیولوژیکی به هر کدام از این قسمت ها می تواند کم شنوایی را به دنبال داشته باشد.

گوش خارجی شامل لاله و مجرای گوش می باشد که در انتهای خود به پرده ی صماخ (TM ) منتهی می شود .

گوش میانی نیز شامل استخوانچه ها و حفره تیمپانیک می باشد،شیپور استاش (لوله ای که با عث تعدیل فشار هوا در دو سوی پرده ی گوش می شود) از یک سو به حلق و از سوی دیگر به فضای تیمپانیک گوش میانی ختم می شود.از این رو هرگونه اختلال در عملکرد این شیپور می تواند منجر به آسیب شود.از شایع ترین پیامده ای اختلال عملکرد شیپور استاش می توان جمع شده مایع پشت گوش (MEE) را نام برد که به راحتی می توان این مشکل را توسط آزمون تیمپانومتری مشخص نمود، این کار می تواند روند درمانی را بسیار سرعت ببخشد. در صورت ایجاد هرگونه آسیب فیزکی (مثل ضربه ) و یا مواجهه با رودیداد های عفونی که می تواند عامل ویروسی و یا باکتریایی داشته باشد، عملکرد بخش های نامبرده شده مختل می شود.پیامدهای این اختلال عملکرد می تواند :کم شنوایی ،کیپی گوش، وزوز ، اختلال تعادلی و … باشد.

بخش سوم, گوش داخلی را تشکیل می دهد، این قسمت شامل ارگان های شنوایی و تعادلی می باشد .هرگونه آسیب به حلزون گوش و یا مجاری نیم دایره می تواند باعث کم شنوایی و یا اختلال تعادلی و سرگیجه شود .

شنوایی اولین حسی که در جنین فعال می شود و اخرین حسی که غیر فعال می شود .

پس مراقب شنوایی خود باشید .

14