نوشته‌ها

مراقبت از سمعک

مراقبت از سمعک ۱

محافظت از سمعک

هنگامی که از سمعک استفاده نمی کنید، درب محفظه باتری را باز بگذارید.
هنگام استفاده از اسپری مو، سمعک ها را بردارید. چون ممکن است باعث انسداد و اختلال در عملکرد سمعک ها شوند.
هرگز از سمعک در حمام و هنگام دوش گرفتن استفاده نکنید یا آن را در آب نیاندازید.
چنانچه به هر دلیل سمعک شما خیس شود، هرگز از فر یا مایکروفر برای خشک کردن آن استفاده نکنید. هیچ کنترلی را تنظیم نکنید. فورا درب باتری را باز کرده و اجازه دهید ۲۴ ساعت به طور طبیعی خشک شود.
سمعک را در معرض حرارت زیاد )سشوار، موتور دستگاه ها یا داشبورد( قرار ندهید.
اطمینان حاصل کنید که در هنگام قرار دادن سمعک در محفظه مخصوص، کابل آن خمیده یا فشرده نشوند.
استفاده مرتب از رطوبت زداها مانند کیت Dri-Aid مانع زنگ زدگی سمعک شده و عمر آن را بیشتر می کند.
از افتادن سمعک بر سطوح سفت و وارد آمدن ضربه به آن خودداری کنید.

تمیز کردن سمعک و قالب ها

در پایان هر روز، از یک پارچه نرم برای تمیز کردن سمعک استفاده کنید؛ سپس سمعک را در جلد خود قرار دهید و درب محفظه باتری را باز بگذارید تا رطوبت تبخیر شود.
جرم گوش طبیعی و متداول است. روزانه و در برنامه همیشگی نگهداری و تمیز کردن سمعک، آن را از نظر عدم وجود جرم گوش کنترل کنید.
هرگز از الکل برای تمیز کردن سمعک ها، قالب ها یا سرهای پلاستیکی سمعک استفاده نکنید.
هرگز از اجسام نوک تیز برای خارج کردن جرم گوش استفاده نکنید. فروکردن اشیاء به سمعک ها یا قالب ها می تواند آسیب جدی به آن ها وارد کند.
قالب گوش و بخش بیرونی هوک را روزانه با یک پارچه مرطوب تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
از الکل برای تمیز کردن قالب ها استفاده نکنید.
اگر قالب ها مسدود شدند، سوراخ را با یک لوله پاک کن یا حلقه جرم تمیز کنید.
اگر پزشک شما قطره گوش تجویز کرد، هر گونه رطوبت که ممکن است وارد قالب ها یا لوله ها شود را تمیز کنید تا از انسداد آن ها جلوگیری شود.
اگر قالب ها به تمیز کردن بیشتری نیاز دارند:
۱٫ با نگهداشتن سمعک در یک دست و دور کردن لوله از هوک به آرامی، لوله پلاستیکی را از هوک سمعک جدا کنید.
۲٫ فقط قالب ها را در آب گرم با کمی مایع شستشو بشویید.
۳٫ آن ها را با آب سرد شستشو دهید و بگذارید در طول شب خشک شوند.
۴٫ از خشک بودن کامل لوله های قالب مطمئن شوید. با لغزاندن لوله روی هوک، دوباره آن را به هوک متصل کنید. استفاده از یک دمنده می تواند به حذف رطوبت/آلودگی از لوله کمک کند. برای اطلاعات بیشتر با متخصص شنوایی خود مشورت کنید.
تمیز کردن لوله باریک و نوک )سر( پلاستیکی هر سه تا شش ماه یکبار یا وقتی لوله های باریک و سرهای پلاستیکی سمعک، خشک و شکننده شوند یا تغییر رنگ دهند، از متخصص شنوایی خود بخواهید آن ها را تعویض کند.

بخش بیرونی نوک )سر( پلاستیکی سمعک را هر روز با پارچه نم دار تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
وقتی متوجه وجود مواد زاید در داخل یا اطراف لوله های باریک شدید، آن ها را نیز به طور مرتب و با استفاده از سوزن تمیز کننده ی ارائه شده تمیز کنید.
۱٫ لوله باریک را در یک دست و سمعک را در دست دیگرتان بگیرید.
۲٫ به آرامی سمعک را بچرخانید تا از لوله باریک جدا شود.
۳٫ از یک پارچه مرطوب برای تمیز کردن بخش بیرونی لوله
باریک و سر پلاستیکی سمعک استفاده کنید.
۴٫ قبل از تمیز کردن لوله باریک، به آرامی سر پلاستیکی سمعک را بکشید و از لوله باریک جدا کنید.
سیم سیاه مخصوص تمیز کردن موجود در کیت را به آرامی از قسمتی که لوله باریک به سمعک
وصل می شود، وارد کنید و کل سیم را وارد لوله نمایید.
توجه: هرگز لوله های باریک و سر پلاستیکی سمعک را نشویید یا در آب نیاندازید، چون قطره های آب وارد لوله شده و صدا را مسدود می کنند یا به قطعات الکتریکی سمعک آسیب می رسانند.
۶٫ وقتی لوله باریک را تمیز کردید، سمعک را بچرخانید و دوباره به لوله باریک وصل کنید.
۷٫ سر پلاستیکی سمعک را به آرامی به انتهای لوله فشار دهید و دوباره آن را متصل کنید. تا جایی که احساس کنید سر پلاستیکی روی شیارهای لوله باریک با صدای کلیک قفل می شود و نمی توانید بیشتر آن را فشار دهید.

کم شنوایی در نوزادان

بر اساس آمارهای جهانی سالانه تعداد بسیار زیادی کودک کم شنوا و ناشنوا به دنیا می آید، به همین جهت غربال گری شنوایی نوزادان در بدو تولد امری ضروریست.
غربال گری شنوایی نوزادان نیاز به سیستم های الکتروفیزیولوژی OAE و AABR دارد.با استفاده از این دو تست می توان وجود هرگونه مشکل شنوایی در نوزادان را کشف نمود و برای تایید و تشخیص نهایی و قطعی برای آزمون های تکمیلی ارجاع داده شوند.
کم شنوایی یا ناشنوایی در نوزادان یک مشکل اساسی و حیاتی می باشد و بی توجهی به این امر مهم از طرف خانواده ها علاوه بر ناشنوایی به عدم تشکیل سیستم گفتاری کودک منجر می شود. کودکان با مشکل شنوایی توانایی برقراری هیچ گونه ارتباط گفتاری را نخواهند داشت و برای ارتباط نیاز به استفاده از زبان اشاره و .. می باشند.
با تمام این تفاسیر کم شنوایی از هر نوعی که باشد(انتقالی ، حسی عصبی) راهکار درمانی و توانبخشی دارد.
تجویز سمعک متناسب با افت شنوایی کودک در کنار یک تنظیم دقیق و علمی اولین راهکار برای مقابله با پیامدهای ناشی از نقص شنوایی می باشد. تجویز سمعک یک علم است که فاکتور های مختلفی از قبیل نوع کم شنوایی، میزان کم شنوایی، علت ایجاد کم شنوایی،سن کودک، بیماری های همراه و .. در تعیین روش های تنظیمی آن دخالت دارد.در صورت استفاده از سمعک سیستم شنیداری کودک تحریک می شود با تحریک عصب شنوایی توسط تقویتی که با سمعک صورت می گیرد حلزون و عصب فعالیت خود را از سر میگیرند و مانع از تحلیل رفتن عصب شنوایی می شود.
به یاد داشته باشید کودکان برای صحبت کردن ابتدا نیاز است که اصوات را بطور کامل دریافت کنند.

نشانه های کاهش شنوایی

 

hearing loss

برای بسیاری افراد کم شنوایی به طور طبیعی و در طی پروسه سالمندی رخ می دهد. کاهش شنوایی همچنین می تواند ناشی از علل ژنتیکی, پزشکی, عفونت های گوشی, بیماری, حوادث یا مواجهه طولانی مدت با نویز باشد.

پدیده ای شایع:

کم شنوایی یکی از شایع ترین اختلالات در تمامی دنیا به شمار می آید که البته در بسیاری موارد به آن توجه لازم معطوف نگردیده است و این امر بسیار تاسف آور است زیرا کم شنوایی و عوارض روحی – روانی آن تا حد قابل توجهی درمان پذیر می باشد.

شنیدن بدون درک:

کم شنوایی به معنای آن نیست که افراد مبتلا فقط بلندی صداها را کمتر می شنوند, بلکه برخی صداها مانند ش, س, ف به سختی شنیده می شوند. به همین علت افرادیکه از کم شنوایی رنج می برند اغلب ابزار می کنند که صحبتهای دیگران را می شوند اما متوجه مفهوم صحبتها نمی شوند.

مشکل فراتر از شنوایی…

با وجود آنکه کم شنوایی غالبا مشکل جسمی ایجاد نمی کند اما عوارض اجتماعی و روانی آن بسیار محرز می باشند. این عوارض شامل محرومیت از ارتباط برقرار کردن با دیگران, انزوای اجتماعی, مشکلات حرفه ای, افسردگی, انزوا و از دست دادن عزت نفس می باشند. کاهش شنوایی در کودکان چنانچه درمان نشود در تکامل زبان و گفتار و کسب مهارت های گفتاری اختلال ایجاد می کند.

نشانه های کم شنوایی:

چنانچه شک دارید که مبتلا به کاهش شنوایی هستید, به سوالات زیر پاسخ دهید:

  • آیا مکررا از دیگران درخواست می کنید تا صحبتهایشان را تکرار کنند؟
  • آیا صدار رادیو و تلوزیون را نسبت به دیگران با صدای بلندتری گوش می کنید؟
  • آیا در محیطهای پر سر و صدا برای فهم مکالمات دیگران دچار مشکل می شوید؟
  • آیا هنگامیکه دیگران با شما صحبت می کنند فکر می کنید آنها در حال زمزمه کردن هستند؟
  • آیا در مکالمات گروهی دچار مشکل می شوید؟
  • آیا در جهت یابی صداها دچار مشکل هستید؟

چنانچه حتی به یکی از سوالات بالا پاسخ مثبت داده اید ممکن است دچار کاهش شنوایی باشید و بهتر است برای تعیین وضعیت شنوایی خود نزد یک شنوایی شناس بروید تا اقدامات لازم برایتان انجام گیرد.

شما تنها نیستید:

چنانچه مبتلا به کم شنوایی باشید احتمالا احساس می کنید تنها هستید و از زندگی لذت کافی را نمی برید. اطرافیان شما هم احتمالا از وضعیت شما رنج می برند. بهتر است بدانید که شما تنها نیستید. تقریبا یک نفر از هر ده نفر مبتلا به درجاتی از کم شنوایی هستند و خوشبختانه ۹۰درصد این افراد تنها با داشتن سمعک می توانند مشکلات خود را کاملا بر طرف نمایند.

assr

ASSR

آزمون ASSR, یک آزمون الکتروفیزیولوژی است که برای ارزیابی سلامت شنوایی نوزادان استفاده می شود. این آزمون بعد از مشخص شدن افت شنوایی نوزاد برای تایید این افت و ارزیابی های تخصصی تر استفاده می شود. این آزمون به شنوایی شناس کمک می کند تا افت شنوایی نوزاد را در محدوده های فرکانسی شنوایی مختلف ارزیابی کند و برای بهبود روند تجویز و تنظیم سمعک از این اطلاعات استفاده گردد.
همچنین این آزمون در تعیین نوع کم شنوایی بسیار کاربردی است.
مواردی که لازم است بیمار قبل از آزمون بداند:
– پوست صورت تا حد امکان تمیز باشد (در مورد کودکان بهتر است، قبل از آزمون حمام کرده باشند)
– آرام بودن کودک یکی از شرایط انجام تست است، اگر کودک شما بسیار پر تحرک است بهتر است هنگام آزمون در حالت خواب باشد.
– به همراه داشتن نتایج سایر آزمون های شنیداری از جمله آزمون های ABR و ارزیابی های رفتاری کودک(BOA و VRA) در صورت وجود، بسیار کمک کننده است.
از آنجایی که آزمون های الکتروفیزیولوژیکی مانند ASSR و ABR نیاز به همکاری کودک در ثبت پاسخ ندارند, می توانند آزمونی بسیار کاربردی برای تعیین افت شنوایی بیمار باشد, در این میان آزمون ASSR به دلیل پردازش های پیشرفته ای که دارد می تواند با جزئیات بیشتری سیستم شنوایی را ارزیابی کند.

 قابل توجه است که انجام این آزمون ها برای بیمار خطری به همراه ندارد.

ECochG

ECochG

آزمون ECochG, یک آزمون الکتروفیزیولوژیک است که به بررسی سلول های مویی حلزون و پتانسیل های عصبی می پردازد. با استفاده از این آزمون می توان فشار مایعات موجود در حلزون را تعیین کرد و بر اساس نتایج حاصل از این تست می توان به تخمین آستانه شنوایی و تشخیص افتراقی بیماری هایی مانند منیر و یا نوروپاتی شنوایی پرداخت.

در صورتی که بیمار احساس گیجی, عدم تعادل, وزوز و یا کیپی گوش دارد, کاندید انجام این تست می باشد.

مواردی که لازم است بیمار قبل از آزمون رعایت کند:

  • شستشوی کانال گوش توسط متخصص, در صورت وجود جرم زیاد.
  • پوست صورت تا حد امکان تمیز باشد (در مورد کودکان بهتر است، قبل از آزمون حمام کرده باشند)
  • آرام بودن کودک یکی از شرایط انجام تست است، اگر کودک شما بسیار پر تحرک است بهتر است هنگام آزمون در حالت خواب باشد.
  • به همراه داشتن نتایج سایر آزمون های شنیداری از جمله آزمون های ABR و ارزیابی های رفتاری کودک(BOA و VRA) در صورت وجود، بسیار کمک کننده است.

از آنجایی که آزمون های الکتروفیزیولوژیکی مانند ASSR  و ABR نیاز به همکاری کودک در ثبت پاسخ ندارند, می توانند آزمونی بسیار کاربردی برای تعیین افت شنوایی بیمار باشد, در این میان آزمون ASSR به دلیل پردازش های پیشرفته ای که دارد می تواند با جزئیات بیشتری سیستم شنوایی را ارزیابی کند.

  • قابل توجه است که انجام این آزمون ها برای بیمار خطری به همراه ندارد.