نوشته‌ها

مراقبت از سمعک

مراقبت از سمعک ۱

محافظت از سمعک

هنگامی که از سمعک استفاده نمی کنید، درب محفظه باتری را باز بگذارید.
هنگام استفاده از اسپری مو، سمعک ها را بردارید. چون ممکن است باعث انسداد و اختلال در عملکرد سمعک ها شوند.
هرگز از سمعک در حمام و هنگام دوش گرفتن استفاده نکنید یا آن را در آب نیاندازید.
چنانچه به هر دلیل سمعک شما خیس شود، هرگز از فر یا مایکروفر برای خشک کردن آن استفاده نکنید. هیچ کنترلی را تنظیم نکنید. فورا درب باتری را باز کرده و اجازه دهید ۲۴ ساعت به طور طبیعی خشک شود.
سمعک را در معرض حرارت زیاد )سشوار، موتور دستگاه ها یا داشبورد( قرار ندهید.
اطمینان حاصل کنید که در هنگام قرار دادن سمعک در محفظه مخصوص، کابل آن خمیده یا فشرده نشوند.
استفاده مرتب از رطوبت زداها مانند کیت Dri-Aid مانع زنگ زدگی سمعک شده و عمر آن را بیشتر می کند.
از افتادن سمعک بر سطوح سفت و وارد آمدن ضربه به آن خودداری کنید.

تمیز کردن سمعک و قالب ها

در پایان هر روز، از یک پارچه نرم برای تمیز کردن سمعک استفاده کنید؛ سپس سمعک را در جلد خود قرار دهید و درب محفظه باتری را باز بگذارید تا رطوبت تبخیر شود.
جرم گوش طبیعی و متداول است. روزانه و در برنامه همیشگی نگهداری و تمیز کردن سمعک، آن را از نظر عدم وجود جرم گوش کنترل کنید.
هرگز از الکل برای تمیز کردن سمعک ها، قالب ها یا سرهای پلاستیکی سمعک استفاده نکنید.
هرگز از اجسام نوک تیز برای خارج کردن جرم گوش استفاده نکنید. فروکردن اشیاء به سمعک ها یا قالب ها می تواند آسیب جدی به آن ها وارد کند.
قالب گوش و بخش بیرونی هوک را روزانه با یک پارچه مرطوب تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
از الکل برای تمیز کردن قالب ها استفاده نکنید.
اگر قالب ها مسدود شدند، سوراخ را با یک لوله پاک کن یا حلقه جرم تمیز کنید.
اگر پزشک شما قطره گوش تجویز کرد، هر گونه رطوبت که ممکن است وارد قالب ها یا لوله ها شود را تمیز کنید تا از انسداد آن ها جلوگیری شود.
اگر قالب ها به تمیز کردن بیشتری نیاز دارند:
۱٫ با نگهداشتن سمعک در یک دست و دور کردن لوله از هوک به آرامی، لوله پلاستیکی را از هوک سمعک جدا کنید.
۲٫ فقط قالب ها را در آب گرم با کمی مایع شستشو بشویید.
۳٫ آن ها را با آب سرد شستشو دهید و بگذارید در طول شب خشک شوند.
۴٫ از خشک بودن کامل لوله های قالب مطمئن شوید. با لغزاندن لوله روی هوک، دوباره آن را به هوک متصل کنید. استفاده از یک دمنده می تواند به حذف رطوبت/آلودگی از لوله کمک کند. برای اطلاعات بیشتر با متخصص شنوایی خود مشورت کنید.
تمیز کردن لوله باریک و نوک )سر( پلاستیکی هر سه تا شش ماه یکبار یا وقتی لوله های باریک و سرهای پلاستیکی سمعک، خشک و شکننده شوند یا تغییر رنگ دهند، از متخصص شنوایی خود بخواهید آن ها را تعویض کند.

بخش بیرونی نوک )سر( پلاستیکی سمعک را هر روز با پارچه نم دار تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
وقتی متوجه وجود مواد زاید در داخل یا اطراف لوله های باریک شدید، آن ها را نیز به طور مرتب و با استفاده از سوزن تمیز کننده ی ارائه شده تمیز کنید.
۱٫ لوله باریک را در یک دست و سمعک را در دست دیگرتان بگیرید.
۲٫ به آرامی سمعک را بچرخانید تا از لوله باریک جدا شود.
۳٫ از یک پارچه مرطوب برای تمیز کردن بخش بیرونی لوله
باریک و سر پلاستیکی سمعک استفاده کنید.
۴٫ قبل از تمیز کردن لوله باریک، به آرامی سر پلاستیکی سمعک را بکشید و از لوله باریک جدا کنید.
سیم سیاه مخصوص تمیز کردن موجود در کیت را به آرامی از قسمتی که لوله باریک به سمعک
وصل می شود، وارد کنید و کل سیم را وارد لوله نمایید.
توجه: هرگز لوله های باریک و سر پلاستیکی سمعک را نشویید یا در آب نیاندازید، چون قطره های آب وارد لوله شده و صدا را مسدود می کنند یا به قطعات الکتریکی سمعک آسیب می رسانند.
۶٫ وقتی لوله باریک را تمیز کردید، سمعک را بچرخانید و دوباره به لوله باریک وصل کنید.
۷٫ سر پلاستیکی سمعک را به آرامی به انتهای لوله فشار دهید و دوباره آن را متصل کنید. تا جایی که احساس کنید سر پلاستیکی روی شیارهای لوله باریک با صدای کلیک قفل می شود و نمی توانید بیشتر آن را فشار دهید.

سمعک

اتواسکلروز

اتواسکلروز

اتواسکلروز از جمله بیماری های گوش میانی است که نسبتا شایع بوده وسبب افت شنوایی از نوع انتقالی می شود.

شیوع اتوسکلروز در زنان دو برابر مردان است و علت آن تا امروز ناشناخته است.

این بیماری عموماً در میانسالی رخ می دهد.

زمینه های ارثی تا حدود زیادی در بروز این بیماری دخالت دارد.

فرآیند پیشرفت این بیماری آرام  و تدریجی بوده و معمولا از یک گوش شروع می شود.

در مراحل پیشرفته ممکن است دو گوش فرد دچار کم شنوایی شود.

با تغییر مکانسیم و عملکرد سلول های حفره گوش میانی، کلسیم بر روی استخوانچه هایی که در انتقال صدا به حلزون نقش دارند رسوب می کند. سپس باعث اسکلروزه شدن آن ها می شود.

در طول زمان با رسوب بیشتر کلسیم، سیستم انتقال صدا مختل شده و نهایتا کم شنوایی ایجاد می شود.

درمان اتوسکلروز وابسته به شرایط بیمار، درجه پیشرفت بیماری و تشخیص پزشک معالج از درمان جراحی ( جایگزینی استخوانچه)  تا استفاده از سمعک متغییر است.

 

 

 

علت کم شنوایی کودکان

عوامل مختلفی می توانند باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان شوند،به طور کلی این عوامل به دو دسته ی اکتسابی و وراثتی تقسیم بندی می شوند .
هر دو دسته به دو شکل ژنتیکی و غیر ژنتیکی مشاهده می شوند،امروزه بیش از ۵۰% کم شنوایی ها در نوزادان علت ژنتیکی دارند به همین علت ارزیابی های دوره ای در کودکان مخصوصا کودکانی که سابقه خانوادگی ابتلا به کم شنوایی را دارا می باشند امری ضروریست .
از علل ژنتیکی ابتلا به کم شنوایی می توان انواع متفاوتی از سندروم ها مانند :آشر ، واردنبرگ ، تریچر کولین و .. را نام برد .
از عوامل غیر ژنتیکی که اصولا در دوران بارداری باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان می شود نیز می توان عفونت ها ی دوران جنینی را که توسط عوامل باکتریایی و ویروسی مانند :سرخجه ،سیتومگالوویروس ، ویروس هرپس سیمپلکس را نام برد.
از سایر علل شایع دیگر که به وفور باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان می شوند می توان ناسگاری RH خون مادر و جنین ،دیابت مادرزادی ،مسمومیت خونی ،انوکسی ، سیفلیس ، زردی بالا و تولد نارس را نام برد.
پس از تولد نیز کودک همچنان در معرض خطر ابتلا به نقص شنوایی می باشد. در این دوران غالبا به دلیل مننژیت و داروهای اتوتوکسیک در نوزادان شاهد آسیب های جدی شنوایی هستیم .
عوامل باکتریایی و ویروسی که در دوران پس از تولد همچنان سلامت شنوایی کودک را تهدید میکنند عبارت اند از :سرخک ، آنسفالیت ، آبله مرغان ، انفولانزا و اریون .
در صورت نیاز به استفاده از انواع دارو ها در دوران بارداری از پزشک خود بخواهید مراتب احتیاط را در تجویز دارو مد نظر قرار دهد.