نوشته‌ها

مراقبت از سمعک

مراقبت از سمعک ۱

محافظت از سمعک

هنگامی که از سمعک استفاده نمی کنید، درب محفظه باتری را باز بگذارید.
هنگام استفاده از اسپری مو، سمعک ها را بردارید. چون ممکن است باعث انسداد و اختلال در عملکرد سمعک ها شوند.
هرگز از سمعک در حمام و هنگام دوش گرفتن استفاده نکنید یا آن را در آب نیاندازید.
چنانچه به هر دلیل سمعک شما خیس شود، هرگز از فر یا مایکروفر برای خشک کردن آن استفاده نکنید. هیچ کنترلی را تنظیم نکنید. فورا درب باتری را باز کرده و اجازه دهید ۲۴ ساعت به طور طبیعی خشک شود.
سمعک را در معرض حرارت زیاد )سشوار، موتور دستگاه ها یا داشبورد( قرار ندهید.
اطمینان حاصل کنید که در هنگام قرار دادن سمعک در محفظه مخصوص، کابل آن خمیده یا فشرده نشوند.
استفاده مرتب از رطوبت زداها مانند کیت Dri-Aid مانع زنگ زدگی سمعک شده و عمر آن را بیشتر می کند.
از افتادن سمعک بر سطوح سفت و وارد آمدن ضربه به آن خودداری کنید.

تمیز کردن سمعک و قالب ها

در پایان هر روز، از یک پارچه نرم برای تمیز کردن سمعک استفاده کنید؛ سپس سمعک را در جلد خود قرار دهید و درب محفظه باتری را باز بگذارید تا رطوبت تبخیر شود.
جرم گوش طبیعی و متداول است. روزانه و در برنامه همیشگی نگهداری و تمیز کردن سمعک، آن را از نظر عدم وجود جرم گوش کنترل کنید.
هرگز از الکل برای تمیز کردن سمعک ها، قالب ها یا سرهای پلاستیکی سمعک استفاده نکنید.
هرگز از اجسام نوک تیز برای خارج کردن جرم گوش استفاده نکنید. فروکردن اشیاء به سمعک ها یا قالب ها می تواند آسیب جدی به آن ها وارد کند.
قالب گوش و بخش بیرونی هوک را روزانه با یک پارچه مرطوب تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
از الکل برای تمیز کردن قالب ها استفاده نکنید.
اگر قالب ها مسدود شدند، سوراخ را با یک لوله پاک کن یا حلقه جرم تمیز کنید.
اگر پزشک شما قطره گوش تجویز کرد، هر گونه رطوبت که ممکن است وارد قالب ها یا لوله ها شود را تمیز کنید تا از انسداد آن ها جلوگیری شود.
اگر قالب ها به تمیز کردن بیشتری نیاز دارند:
۱٫ با نگهداشتن سمعک در یک دست و دور کردن لوله از هوک به آرامی، لوله پلاستیکی را از هوک سمعک جدا کنید.
۲٫ فقط قالب ها را در آب گرم با کمی مایع شستشو بشویید.
۳٫ آن ها را با آب سرد شستشو دهید و بگذارید در طول شب خشک شوند.
۴٫ از خشک بودن کامل لوله های قالب مطمئن شوید. با لغزاندن لوله روی هوک، دوباره آن را به هوک متصل کنید. استفاده از یک دمنده می تواند به حذف رطوبت/آلودگی از لوله کمک کند. برای اطلاعات بیشتر با متخصص شنوایی خود مشورت کنید.
تمیز کردن لوله باریک و نوک )سر( پلاستیکی هر سه تا شش ماه یکبار یا وقتی لوله های باریک و سرهای پلاستیکی سمعک، خشک و شکننده شوند یا تغییر رنگ دهند، از متخصص شنوایی خود بخواهید آن ها را تعویض کند.

بخش بیرونی نوک )سر( پلاستیکی سمعک را هر روز با پارچه نم دار تمیز کنید. از وارد شدن آب به داخل و اطراف سمعک جلوگیری کنید.
وقتی متوجه وجود مواد زاید در داخل یا اطراف لوله های باریک شدید، آن ها را نیز به طور مرتب و با استفاده از سوزن تمیز کننده ی ارائه شده تمیز کنید.
۱٫ لوله باریک را در یک دست و سمعک را در دست دیگرتان بگیرید.
۲٫ به آرامی سمعک را بچرخانید تا از لوله باریک جدا شود.
۳٫ از یک پارچه مرطوب برای تمیز کردن بخش بیرونی لوله
باریک و سر پلاستیکی سمعک استفاده کنید.
۴٫ قبل از تمیز کردن لوله باریک، به آرامی سر پلاستیکی سمعک را بکشید و از لوله باریک جدا کنید.
سیم سیاه مخصوص تمیز کردن موجود در کیت را به آرامی از قسمتی که لوله باریک به سمعک
وصل می شود، وارد کنید و کل سیم را وارد لوله نمایید.
توجه: هرگز لوله های باریک و سر پلاستیکی سمعک را نشویید یا در آب نیاندازید، چون قطره های آب وارد لوله شده و صدا را مسدود می کنند یا به قطعات الکتریکی سمعک آسیب می رسانند.
۶٫ وقتی لوله باریک را تمیز کردید، سمعک را بچرخانید و دوباره به لوله باریک وصل کنید.
۷٫ سر پلاستیکی سمعک را به آرامی به انتهای لوله فشار دهید و دوباره آن را متصل کنید. تا جایی که احساس کنید سر پلاستیکی روی شیارهای لوله باریک با صدای کلیک قفل می شود و نمی توانید بیشتر آن را فشار دهید.

آیا تجویزسمعک در کودکان قبل ازتشخیص دقیق میزان کم شنوایی امری الزامی است ؟

این سوال و بطبع  پاسخی که به این سوال داده می شود برای بسیاری از خانواده هایی که کودک آنها دچار کم شنوایی شده است ازاهمیت بسزایی برخوردار است، چرا که دوران تولد تا سه سالگی دوران حساس زبان آموزی در کودکان می باشد و پلاستیسیتی و شکل پذیری سیستم مغزی در این دوره بیشترین میزان خود قرار دارد و با افزایش سن از کمییت و کیفیت  پلاستیستی های مغزی بتدریج کاسته میشود،از دیدگاه علمی این دوران برای زبان آموزی و شکل پذیری عملکردی سیستم گفتاری کودک و بطبع تولید گفتار در کودکان دوران طلایی بحساب می آید.

بر اساس منابع علمی معتبر ادیولوژی :تجویزو تنظیم سمعک در کودکان نباید تا زمانی که تشخیص کامل تر و تعیین دقیق تری از آستانه های شنوایی رخ دهد به تعویق بیافتد.

البته در بعضی موارد بر اساس صلاح دید ادیولوژیست بر اساس نتایج حاصل از ارزیابی های میزان شنوایی نوزاد نیاز به تعلل در این امر باشد، این تعلل به خاطراین است که در صورت وجود هر گونه کم شنوایی موقتی که مربوط به ساختار گوش میانی (عفونت کوش) و یا نارس بودن عصب شنوایی (در اثر وزن کم حین تولد یا زردی بالا ) برطرف شود، که البته این نوع کم شنوایی ها توسط ادیولوژیست در همان مراحل ابتدایی سنجش شنوایی قابل تشخیص میباشند.

اما در صورتی که افت شنوایی برگشت ناپذیر است چرا تعلل کنیم ؟؟

اگر تعلل ما بخاطر انجام ارزیابی دقیق و تعیین دقیق میزان تمامی آستانه هاست، کار بجا و شایسته ای نیست چون کودک زمان را از دست خواهد داد، لذا توصیه میشود براساس نتایج حاصل از تست ها ابتدا سمعک را متناسب با افت کلی و شکل کلی کم شنوایی کودک تجویز و تنظیم نموده و در مراجعات بعدی میزان دقیق آسته ها را ردیابی نمایید.

ادیولوژیست به خوبی می داند که برای یک تجویز موفق و مناسب به میزان بسیار زیادی دقت نیازدارد و درعین حال در نظر گرفتن زمان امری بسیار حیاتی برای آینده ی ارتباطی کودک می باشد.

با این تفاسیر تجویزسمعک مناسب به همراه احتیاط های که بر اساس پروتکل های علمی تعیین شده اند امری الزامیست.

شنوایی تهران

تنبلی گوش

این سوالی است که برای بسیاری از مراجعه کنندگان ما پیش می آید: در صورتی که عصب شنوایی دچار نقص فیزیکی و یا عملکردی نشده باشد می تواند در حضور صدا تحریک شود و این تحریک توسط هسته های بسیار پیچیده نورونی و مراکز مغزی شناسایی و رمز گشایی میشود تا پیام صوتی درک شود.

حال اگر عصب دچار ضعف شده باشد(در اثر پیر گوشی ، ضربه صوتی و..)در مواجهه با صداهای معمول گفتاری تحریک نمیشود، و اگه این روال به مدت طولانی بین ۷ ماه تا ۵ سال ادامه یابد نتیجتا عصب دچار محرومیت شنیداری شده و درک صدا با مشکل روبه رو میشود.

در این مرحله بهترین راهکار برای درمان و توانبخشی عصب افزایش شدت صوت تا سطح تحریک کنندگی برای برای عصب است که این مهم را میتوان به وسیله یک سمعک مناسب با تنظیم دقیق و علمی به انجام رساند.

آلزایمر یکی ازپیامد های مخرب محرومیت شنیداری می باشد که در برخی از بیماران دیده میشود، در نتیجه برای پیش گیری از این مشکلات به تمامی افراد توصیه میکنیم که بیش از حد خود را در معرض سکوت و انزوا قرار ندهند و همچنین افراد دچار نقص شنوایی هستند برای رفع مشکل خود اقدامات ذکر شده را در نظر بگیرند.

علت کم شنوایی کودکان

عوامل مختلفی می توانند باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان شوند،به طور کلی این عوامل به دو دسته ی اکتسابی و وراثتی تقسیم بندی می شوند .
هر دو دسته به دو شکل ژنتیکی و غیر ژنتیکی مشاهده می شوند،امروزه بیش از ۵۰% کم شنوایی ها در نوزادان علت ژنتیکی دارند به همین علت ارزیابی های دوره ای در کودکان مخصوصا کودکانی که سابقه خانوادگی ابتلا به کم شنوایی را دارا می باشند امری ضروریست .
از علل ژنتیکی ابتلا به کم شنوایی می توان انواع متفاوتی از سندروم ها مانند :آشر ، واردنبرگ ، تریچر کولین و .. را نام برد .
از عوامل غیر ژنتیکی که اصولا در دوران بارداری باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان می شود نیز می توان عفونت ها ی دوران جنینی را که توسط عوامل باکتریایی و ویروسی مانند :سرخجه ،سیتومگالوویروس ، ویروس هرپس سیمپلکس را نام برد.
از سایر علل شایع دیگر که به وفور باعث ایجاد نقص شنوایی در نوزادان می شوند می توان ناسگاری RH خون مادر و جنین ،دیابت مادرزادی ،مسمومیت خونی ،انوکسی ، سیفلیس ، زردی بالا و تولد نارس را نام برد.
پس از تولد نیز کودک همچنان در معرض خطر ابتلا به نقص شنوایی می باشد. در این دوران غالبا به دلیل مننژیت و داروهای اتوتوکسیک در نوزادان شاهد آسیب های جدی شنوایی هستیم .
عوامل باکتریایی و ویروسی که در دوران پس از تولد همچنان سلامت شنوایی کودک را تهدید میکنند عبارت اند از :سرخک ، آنسفالیت ، آبله مرغان ، انفولانزا و اریون .
در صورت نیاز به استفاده از انواع دارو ها در دوران بارداری از پزشک خود بخواهید مراتب احتیاط را در تجویز دارو مد نظر قرار دهد.

کم شنوایی چگونه رخ می دهد ؟؟

دستگاه شنوایی انسان از نظر آناتومیک به سه قسمت اصلی : گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی تقسیم بندی می شود .

گوش خارجی و گوش میانی وظیفه ی انتقال اصوات محیطی را به گوش داخلی بر عهده دارند .آسیب فیزیکی یا فیزیولوژیکی به هر کدام از این قسمت ها می تواند کم شنوایی را به دنبال داشته باشد.

گوش خارجی شامل لاله و مجرای گوش می باشد که در انتهای خود به پرده ی صماخ (TM ) منتهی می شود .

گوش میانی نیز شامل استخوانچه ها و حفره تیمپانیک می باشد،شیپور استاش (لوله ای که با عث تعدیل فشار هوا در دو سوی پرده ی گوش می شود) از یک سو به حلق و از سوی دیگر به فضای تیمپانیک گوش میانی ختم می شود.از این رو هرگونه اختلال در عملکرد این شیپور می تواند منجر به آسیب شود.از شایع ترین پیامده ای اختلال عملکرد شیپور استاش می توان جمع شده مایع پشت گوش (MEE) را نام برد که به راحتی می توان این مشکل را توسط آزمون تیمپانومتری مشخص نمود، این کار می تواند روند درمانی را بسیار سرعت ببخشد. در صورت ایجاد هرگونه آسیب فیزکی (مثل ضربه ) و یا مواجهه با رودیداد های عفونی که می تواند عامل ویروسی و یا باکتریایی داشته باشد، عملکرد بخش های نامبرده شده مختل می شود.پیامدهای این اختلال عملکرد می تواند :کم شنوایی ،کیپی گوش، وزوز ، اختلال تعادلی و … باشد.

بخش سوم, گوش داخلی را تشکیل می دهد، این قسمت شامل ارگان های شنوایی و تعادلی می باشد .هرگونه آسیب به حلزون گوش و یا مجاری نیم دایره می تواند باعث کم شنوایی و یا اختلال تعادلی و سرگیجه شود .

شنوایی اولین حسی که در جنین فعال می شود و اخرین حسی که غیر فعال می شود .

پس مراقب شنوایی خود باشید .

نشانه های کاهش شنوایی

 

hearing loss

برای بسیاری افراد کم شنوایی به طور طبیعی و در طی پروسه سالمندی رخ می دهد. کاهش شنوایی همچنین می تواند ناشی از علل ژنتیکی, پزشکی, عفونت های گوشی, بیماری, حوادث یا مواجهه طولانی مدت با نویز باشد.

پدیده ای شایع:

کم شنوایی یکی از شایع ترین اختلالات در تمامی دنیا به شمار می آید که البته در بسیاری موارد به آن توجه لازم معطوف نگردیده است و این امر بسیار تاسف آور است زیرا کم شنوایی و عوارض روحی – روانی آن تا حد قابل توجهی درمان پذیر می باشد.

شنیدن بدون درک:

کم شنوایی به معنای آن نیست که افراد مبتلا فقط بلندی صداها را کمتر می شنوند, بلکه برخی صداها مانند ش, س, ف به سختی شنیده می شوند. به همین علت افرادیکه از کم شنوایی رنج می برند اغلب ابزار می کنند که صحبتهای دیگران را می شوند اما متوجه مفهوم صحبتها نمی شوند.

مشکل فراتر از شنوایی…

با وجود آنکه کم شنوایی غالبا مشکل جسمی ایجاد نمی کند اما عوارض اجتماعی و روانی آن بسیار محرز می باشند. این عوارض شامل محرومیت از ارتباط برقرار کردن با دیگران, انزوای اجتماعی, مشکلات حرفه ای, افسردگی, انزوا و از دست دادن عزت نفس می باشند. کاهش شنوایی در کودکان چنانچه درمان نشود در تکامل زبان و گفتار و کسب مهارت های گفتاری اختلال ایجاد می کند.

نشانه های کم شنوایی:

چنانچه شک دارید که مبتلا به کاهش شنوایی هستید, به سوالات زیر پاسخ دهید:

  • آیا مکررا از دیگران درخواست می کنید تا صحبتهایشان را تکرار کنند؟
  • آیا صدار رادیو و تلوزیون را نسبت به دیگران با صدای بلندتری گوش می کنید؟
  • آیا در محیطهای پر سر و صدا برای فهم مکالمات دیگران دچار مشکل می شوید؟
  • آیا هنگامیکه دیگران با شما صحبت می کنند فکر می کنید آنها در حال زمزمه کردن هستند؟
  • آیا در مکالمات گروهی دچار مشکل می شوید؟
  • آیا در جهت یابی صداها دچار مشکل هستید؟

چنانچه حتی به یکی از سوالات بالا پاسخ مثبت داده اید ممکن است دچار کاهش شنوایی باشید و بهتر است برای تعیین وضعیت شنوایی خود نزد یک شنوایی شناس بروید تا اقدامات لازم برایتان انجام گیرد.

شما تنها نیستید:

چنانچه مبتلا به کم شنوایی باشید احتمالا احساس می کنید تنها هستید و از زندگی لذت کافی را نمی برید. اطرافیان شما هم احتمالا از وضعیت شما رنج می برند. بهتر است بدانید که شما تنها نیستید. تقریبا یک نفر از هر ده نفر مبتلا به درجاتی از کم شنوایی هستند و خوشبختانه ۹۰درصد این افراد تنها با داشتن سمعک می توانند مشکلات خود را کاملا بر طرف نمایند.